Hayat ona zevk vermez hale gelmişti,hiç bir şeyden tat alamıyordu.
Kimseye anlatamıyordu derdini, o yavaş yavaş ölüyordu.
Evet herkes doğduğu andan itibaren ölümüne doğru yürür, ama o artık koşuyordu..
Sıkıntılarını paylaşabildiği biri vardı,güzel,olgun ve anlayışlı bir kız.
Hayatı sadece onun sayesinde yaşıyordu.
O onunla konuşabildiği kadar vardı,onunla öpüştüğü kadar.
Hayatının çıkmaz sokaklarından kurtuluşu onun ellerinde buluyordu hep.
O eller kurtarıcısı oluyordu,bunalımlarından çekip çıkarıyordu onu.
Kızı öyle çok seviyordu ki,sanki onun için yaşıyordu.
Birbirleri içindi yaptıkları her şey.
Birbirlerine oksijen oluyorlardı sanki,yaşam kaynağı oluyorlardı.
Gelecek planları vardı bir de.
Evlenmeyi düşünüyorlardı bir de çocukları olsa yeterdi.
Onlardan bir eser,geleceğe bıraktıkları bir canlı,aşklarının meyvesi olsun istiyorlardı.
Oğlan yaşam kaynağını kaybetmekten korkuyordu,biliyordu ki o olmazsa yaşayamayacaktı.
Son zamanlarda nedeninin bile anlayamadığı kavgalar başlamıştı.
Oğlan hep korktu o gidecek diye,gitmemeliydi asla karısı olmalıydı..
Her kavgada alttan aldı,hiç terslemedi.
Araları açılsın hiç istemedi.
Kavgalar giderek arttı,kız oğlanın yaptığı her şeye kızmaya başladı.
Her şey sorun oluyordu onun için,küsüp gidiyordu.
Oğlan peşinden koşuyordu köpeği oluyordu onun yeter ki onu bırakmasındı..
Onsuzluk ölüm ise,bu küsmeler yaralanmaydı.
Çok yara aldı oğlan.
Kız küstükçe daha da yaralandı,acıları arttı..
Özlemeye başladı hep mutlu oldukları günleri,yarasız günlerini.
Kız onu istemiyordu artık sıkılmıştı.
O onun için bir oyuncağa dönmüştü peşinde koşturup duran yavru bir köpekti adeta.
Yeni aşklar istedi,yeni erkeklere gitti gözleri.
Oğlan farkındaydı artık kendisine bakan gözlerde o eski parlaklığın olmayışını.
Anladı artık ısrar etmenin anlamsızlığını.
Gidene dur diyemedi,ama kendi hayatına deme kararı aldı.
Küçük odasında sigara dumanları sinmişti mobilyalara.
Eski model pikabına Eric Clapton koydu,en sevdiği şarkıyı,Wonderful Tonight.
Buğulu sesiyle Clapton şarkıyı söylemeye ,o da eşlik etmeye başladı.
Bu onun "Muhteşem Gece"si olacaktı,son gecesi,son bir sigara yaktı.
Tavana astığı kalın ipi boğazından geçirirken gözünden bir damla yaş aktı.
Onu düşündü son kez,keşke böyle bitmeseydi her şey..
Gözleri usul usul kapandı,bir daha açılmamak üzere...
Şemseddin Cem ÇAKMAKCI
